Tuesday, 19 September 2023

தந்தி எனும் TELEGRAM (15-07-2013 நிறுத்தப்பட்டது)

 தந்தி

    இன்றைய தலைமுறையை சேர்ந்த பலருக்கும் இந்த வார்த்தையின் உண்மை அர்த்தம் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு இல்லை.  சென்ற தலைமுறை வரை தகவல் பரிமாற பயன்படுத்தப்பட்ட முக்கிய தளங்கள் கடிதம் எழுதுவது மட்டுமே.  அவ்வாறு எழுதப்படும் கடிதங்கள் ஊர்களில் வைக்கப்பட்டிருந்த தபால் பெட்டிகளில் போடப்பட்டு அவை தபால் நிலையங்கள் வழியாக குறிப்பிட்ட விலாசத்திற்கு தபால்காரர் ஒருவரால் கொண்டு சேர்க்கப்படும்.  இவ்வாறு பெறப்பட்ட கடிதங்கள் மூலம் தகவல்களை அறிந்து கொண்டு அதற்கான பதில்களை அனுப்பி வைக்கப்படும்.  இவ்வாறு ஒரு தகவல் அனுப்பி பின் அதற்கான பதில்களை பெறுவதற்கு பல நாட்கள் காத்திருக்க வேண்டியிருக்கும்.



        சில நேரங்களில் அவசர தகவல்களை பகிரும் போது அந்த தகவல்கள் குறிப்பிட்ட நேர அளவுகளில் சென்று சேராததால், அவ்வாறு பகிரப்பட்ட தகவல்களால் எந்த பயனும் இல்லாமல் போய்விடும்.  உதாரணத்திற்கு, கல்லூரிக் கட்டணம் செலுத்த கடைசி தேதி அல்லது வேலைக்கான நேர்முக தேர்வு தேதியை அறிவித்தல் அல்லது ஏதேனும் துக்க செய்தி சொல்லப்பட்டால் அவை குறிப்பிட்ட நாளில் சென்று சேராமல் போவதால், தகவல் பரிமாறாப்பட்டும்  அதனால் பயன் ஏதும் இல்லாமல் போய்விடுகிறது.

        இந்த குறையை நீக்க, அதாவது ஒரு செய்தியை உடனுக்குடன் கொண்டு சேர்க்க உருவாக்காப்பட்டது தான் தந்தி அனுப்பும் முறை.  உண்மையில் இந்த முறையின் தேவை ஏற்பட்டதே போர்க்காலங்களில் எடுக்க வேண்டிய அடுத்த கட்ட நடவடிக்கைகளை தெரிவிப்பதற்கே இவை முதலில் துவங்கப்பட்டன.  பின்னர் இவை பொது சேவைக்கு பயன்பட துவங்கியது.  பொது சேவையில் இந்த தொழில்நுட்பம் பயன்படுத்திய போது ஒரு சிக்கல் இருந்தது.

        கடிதம் எழுத பழகிய நாம், ஒரு தகவலை  விலாவாரியாக எழுதினோம். ஆனால் தந்தியில் அப்படி எழுத முடியாது.  ஏனெனில் தந்தி அனுப்ப வேண்டுமாயின், அதில் நாம் பயன்படுத்தும் ஒவ்வொரு எழுத்துக்கும் அல்லது வார்த்தைக்கும் நாம் பணம் செலுத்த வேண்டும்.  அப்போது ஒரு தந்தியை அனுப்பினால் அதிக செலவு பிடிக்கும்.

        எனவே தந்தி அனுப்புபவர் செய்தியை இரத்தின சுருக்கமாகவும் அதே நேரத்தில் சொல்ல வந்த தகவலை தெளிவாகவும் அனுப்ப வேண்டியது அவசியம்.  அந்த காலத்தில் பள்ளி/கல்லூரியில் படித்தவர்களுக்கு திறன் மேம்பாட்டு வகுப்புகளில் கடிதம் எழுதுவதை பழக்குவது போல தந்தி அனுப்பும் போது பயன்படுத்த வேண்டிய நுட்பத்தையும் கற்று தந்தார்கள்.

    ஒரு உதாரணத்தை பார்ப்போம்:  ஒருவரின் தாயார் உடல் நலம் சரியில்லாமல் இருப்பதை அவர் தம் மற்றொரு உறவினருக்கு தெரிவிக்க வேண்டுமாயின்... "உங்கள் தாய் நேற்று மாலையிலிருந்து உடல்நலம் சீர்குலைந்து விட்டார்.  எனவே அவரை இன்று மருத்துவமனையில் அனுமதித்துள்ளோம். ஆகையினால் நீங்கள் அடுத்த பேருந்தை/ரயிலை பிடித்து ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தால் நல்லதாக இருக்கும்" என்று தந்தி அனுப்புவதை விட "தாய் மருத்துவமனையில் அனுமதி. உடனடியாக கிளம்பி வரவும்" என்று சொல்லப்பட்டால் தகவல் தெளிவாகவும் சுருக்கமாகவும் சொல்ல வேண்டியவருக்கு புரியும்படியும் போய் சேர்ந்துவிடும். அதாவது MOTHER SERIOUS. START IMMEDIATELY என்ற நான்கு வார்த்தைகளில் அனைத்து தகவலும் பரிமாறப்பட்டுவிடும்.

        இங்கு எனக்கு ஒரு ஜோக் நினைவுக்கு வருகிறது.  வடிவேலு பார்த்திபன் இணைந்து "இங்கு நல்ல மீன்கள் விற்கப்படும்" என்று எழுதப்பட்ட பலகையில் ஒவ்வொரு வார்த்தையாக நீக்கி, கடைசியில் வெறும் பலகையாகிவிடும்.  அது போல நாம் அனுப்பும் தந்தியானது சரியான தகவலை கொண்டு செல்ல வேண்டியது மிக முக்கியம்.  இல்லையென்றால் தந்தி அனுப்பி ஒரு பிரயோஜனமும் இல்லாமலாகிவிடும்.  குழப்பமான தந்தியினால் ஏற்படும் குழப்பத்தை இந்த உதாரணத்தின் மூலம் புரிந்து கொள்ள முடியும்.

    ஒரு போர்க்களத்தில் எதிரியை பிடித்துவிட்டார்கள்.  அந்த எதிரியை கொன்று விட வேண்டும். பிழைக்கவிடக்கூடாது என்பது தகவல்.  அந்த தகவலை தந்தி மூலம் தளபதிக்கு அனுப்பப்படுகிறது.  ஆனால் அந்த தளபதி வந்த தந்தியை படித்து அந்த எதிரியை விடுதலை செய்து விடுகிறார்.  அவர் அந்த தந்தியின் வாசகங்களை புரிந்து கொண்ட விதம் அவ்வாறாக இருந்தது.  ஆனால் அதன் விளைவு... எதிரி பிழைத்துவிடுகிறார்!

தந்தியின் வாசகம்: KILL HIM NOT LIVE

           இந்த வாசகத்தில் ஒரு கமா அல்லது புள்ளி இல்லாததால் ஏற்பட்ட குழப்பம் இது  அதாவது KILL HIM. NOT LIVE அவனை கொன்றுவிடு. பிழைக்கவிடாதே.  ஆனால் தந்தியை படித்தவரோ KILL HIM NOT, LIVE (கொன்றுவிடாதே, பிழைத்து போகட்டும்) என்று புரிந்து கொண்டதால் ஏற்பட்ட பாதிப்பு இது.  எனவே தந்தி அனுப்புவதில் கவனம் மிகவும் அவசியம்.  இல்லையென்றால் அனுப்பப்பட்ட தகவல் ஏருக்கு மாறாக புரிந்து கொண்டு மிகப்பெரிய விளைவுகளை உருவாக்கிவிடும்.

    Crystal Clear மற்றும் Short & Sweet-ஆக சொல்லப்பட்ட ஒரு தந்தியை உதாரணமாக பார்க்கலாம்.  ஒரு எழுத்தாளர் புதியதாக வெளியிடப்பட்ட தனது புத்தகத்தின் விற்பனை எப்படி இருக்கின்றது என்று வெளியீட்டாளரை (publisher) கேட்க எண்ணி "?" என்று தந்தி அனுப்புகிறார்.  அதாவது விற்பனை எப்படி போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்பதை அறிய கேள்விக்குறியை மட்டும் அனுப்புகிறார்.  புத்தக வெளியீட்டாளர் மட்டும் என்ன சாதாரணமானவரா, அவரும் பதிலுக்கு "!"  ஆச்சரியக்கூறியீட்டை மட்டும் பதிலாக அந்த புத்தக ஆசிரியருக்கு அனுப்புகிறார்.  அதாவது ஆச்சரியப்படக்கூடிய விதத்தில் புத்தக விற்பனை உள்ளது என்பதனை தெரிவிக்கிறார்.  இந்த தந்தி உரையாடல்தான் உலகத்திலேயே மிகவும் சிறிய வார்த்தைகள்/எழுத்துக்களை கொண்ட தந்தியாக பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.  அதாவது மணிரத்னம் படத்தில் வரும் வசனங்களை போன்று நறுக்கு தெரித்தால் போல தந்தியில் வார்த்தைகளை பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதனை நாம் இங்கு விளங்கிக் கொள்ள முடியும்.

        இது போக தந்தியானது அதிகமாக வாழ்த்து செய்திகள் சொல்லவும் வருத்தத்தை பகிர்ந்து கொள்ளவும் பயன்பட்டன.  இது போன்ற செய்திகள் அதிகமாக தந்தியில் அனுப்பப்பட்டதால் அந்த துறையில் ஒரு நடைமுறையை கொண்டுவந்தனர்.   அதாவது பிறந்த நாள் வாழ்த்து சொல்ல வேண்டுமா?  திருமண வாழ்த்தா?  கடை திறப்பு விழாவா?  அல்லது தேர்வில்/தேர்தலில் வெற்றி பெற்றவரை வாழ்த்த வேண்டுமா?  இல்லை மரண செய்தியா?  சுதந்திர தின அல்லது குடியரசு தின வாழ்த்தா? பண்டிகை கால வாழ்த்தா?  இப்படி பொதுவாக பகிரப்படும் வாழ்த்து செய்திகளை சில எண்களை கொண்டு தீர்மானித்து வைத்தனர்.

தந்தி அனுப்ப பயன்படுத்தப்பட்ட நிலையான வாக்கியங்களும்
அதனை குறிக்க பயன்படுத்திய இலக்கங்களும்
(நன்றி google image)

        உதாரணத்திற்கு, திருமண நாள் வாழ்த்து சொல்ல 30 (THIRTY) என்ற எண்ணை எழுதினால் போதும்.  அனுப்ப வேண்டிய நபருக்கு BEST WISHES ON YOUR WEDDING ANNIVERSARY என்று தந்தி போய் சேர்ந்துவிடும். இந்த இடத்தில் THIRTY என்பதற்கு பதிலாக THIRTEEN என்று சொல்லி விட்டால் அல்லது தவறாக எழுதிவிட்டால் "திருமண நாள் வாழ்த்து"-க்கு பதிலாக "உங்கள் வாழ்த்துக்கு நன்றி" என்று சென்றுவிடும்.  எனவே எண்களை தேர்வு செய்யும் போது நாம் கவனமாக இருக்க வேண்டியதும் அவசியமாகிறது.

            இதே போன்று ஒருத்தருக்கு அதிக அளவில் தந்திகள் வருவதாக இருந்தால் அவருடைய விலாசத்தை எழுதுவதில் அதிக வார்த்தைகள் அல்லது எழுத்துக்கள் உபயோகமாவதாலும் தந்தி அனுப்பும் கட்டணம் அதிகமாகிவிடும்.  எனவே அப்படிபட்ட நிருவனங்கள் தங்களுக்கென்று ஒரு வார்த்தையை தபால் நிலையத்தில் தகுந்து கட்டணம் செலுத்தி பதிந்து வைத்து கொள்ளும் நடைமுறையும் இருந்தது. 


                மேலே உள்ள VISITING CARD-களில் (நன்றி கூகுள் இமேஜ் & LINKEDIN) Cable: KILIGRAHPY என்று உள்ளதுதான் KILBURN REPROGRAHICS LIMITED, BOMBAY என்ற நிருவனத்தின் தந்தி விலாசம்.  யாரேனும் இந்த நிறுவனத்திற்கு தந்தி அனுப்ப வேண்டும் என்றால் முழு பெயரையும் விலாசத்தையும் எழுத தேவையில்லை.  KILIGRAPHY என்று மட்டும் எழுதி என்ன தகவலை சொல்ல வேண்டுமோ அதை சொல்லிவிட்டால் இந்த நிறுவனத்திற்கு அந்த தகவல் பகிரப்பட்டுவிடும்.
தந்தி எழுத்துக்களின் தட்டச்சு வடிவம்

தகவல் தொழில் நுட்ப வளர்ச்சி
கடிதம், தந்தி, தொலைபேசி, ஈமெயில் மற்றும் சமூக ஊடகம்

TELEX Machine

            தந்தி என்பது ஒரு வழி தகவல் பறிமாற்ற வசதியாகும்.  இதன் அடுத்த கட்ட முன்னேற்றமாக TELEX என்ற தொழில் நுட்பம் பயன்பாட்டிற்கு வந்தது.  TELEGRAM மற்றும் TELEX இந்த இரண்டுக்குமான வித்தியாசம் என்ன என்றால், TELEGRAM எனும் தந்தி அனுப்பும் இயந்திரம் தபால் நிலையத்தில் இருக்கும்.  நாம் அங்கு சென்று TELEGRAM அனுப்ப வேண்டும்.  TELEX இயந்திரம் நாம் பயன்படுத்தும் தொலைபேசியின் வாயிலாக (LAND LINE-தான் அப்போதெல்லாம்) பெரிய பெரிய நிருவனங்கள் வாங்கி வைத்துக்கொண்டு பயன்படுத்த தொடங்கின.  இதிலும் வெறும் TEXT மட்டுமே பகிர்ந்து கொள்ள முடிந்தது.  தொலைபேசியில் பேசினால் அப்போதெல்லாம் record செய்யும் வசதி இல்லாததால் இந்த TELEPHONE + TEXT = TELEX என்பது எழுத்துபூர்வ record ஆவணமாக பயன்படுத்தப்பட்டது

            TELEX-ன் அடுத்த பரிணாம வளர்ச்சியாக வந்ததுதான் TELEFAX எனப்படும் FAX அனுப்பும் நடைமுறை.  கால் நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் ஒரு நிறுவனத்தின் BUSINESS CARD என்றால் அதில் நிறுவனத்தின் பெயர், முகவரி, தொலைபேசி இலக்கம், தந்தி விலாசம் மற்றும் TELEX/TELEFAX போன்ற அனைத்து தகவல்களுடன் குறிப்பிட்ட நபரின் பெயரோடு அவர் அந்த நிறுவனத்தில் வகிக்கும் பொறுப்பு என அனைத்தும் பகிரப்பட்டு இருக்கும்.  மாப்பிள்ளை என்ன வேலை செய்கிறார் என்றால் தற்போது SOCIAL MEDIA LINK அல்லது ID கொடுப்பது போல அன்றைக்கு இந்த VISITING CARD கெத்தாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது என்பது ஒரு கூடுதல் தகவல்.

எங்களது பள்ளி இறுதி தேர்வு முடிவு இந்த அஞ்சல் அட்டையில் (Post Card) 
தான் வீட்டுக்கு அனுப்புவார்கள்.  PROMOTION என்று வந்திருந்தால் தபால்காரருக்கும் மிட்டாய் தர வேண்டும்.  தேர்ச்சி அடையமாட்டோம் என்று தெரிந்தால் அதே Post Man-ஐ Post Office-லேயே சென்று கரெக்ட் செஞ்சு அந்த தபால் அட்டையை வீட்டிற்கு கொண்டு வராமல் இருக்க அவரை கவனித்து
பெற்றுக் கொண்டதெல்லாம் ஞாபகம் வருதே... ஞாபகம் வருதே...


Monday, 23 March 2020

கரோனா + முஸ்லிம் + மசூதி


அஸ்ஸலாமு அலைகும்

இப்போது நம் நாடு அபாயகரமான ஒரு கட்டத்தில் உள்ளது.  இந்தியனாகிய நம் ஒவ்வொருவரின் மிக முக்கிய பங்களிப்பை கொண்டுதான் நம் நாடு அந்த அபாயத்திலிருந்து விடுபட முடியும்.  நாம் இன்னமும் மந்தமாகவே இருந்து விடுவோமானால் இன்று இத்தாலியில் நடப்பது அடுத்த வாரத்திலிருந்து நம் நாட்டில் நடக்க தொடங்கிவிடும்.  இதை நான் அச்சுருத்துவதற்காக கூறவில்லை, மாறாக உண்மையை பேசியே ஆக வேண்டிய காலத்திற்கு நாம் வந்தாகியாச்சு.

கரோனா வைரஸ்

இந்த வைரஸ் மனிதர்களிடம்தான் பரவி வளர்ந்து வாழ்ந்து கொல்லக்கூடியது.  மனித உடல் கிடைக்காத பட்சத்தில் அதிக பட்சமாக இந்த வைரஸ்ஸின் வாழ்நாள் என்பது 12-14 மணி நேரம்தான்.  வைரஸ் பாதிக்கப்பட்ட மனிதனிடமிருந்து இது அடுத்த மனிதனுக்கு காற்று மூலமாக பரவுவதில்லை.  மாறாக இந்த வைரஸ் பாதிக்கப்பட்ட மனிதன் தும்முவதாலோ அல்லது துப்புவதாலோ ஏற்படும் கழிவு, அதாவது எச்சில்/சளி போன்றவைகளில் இந்த வைரஸ் இருக்கும்.  மேலும் வைரஸ் பாதித்த மனிதனின் கை/கால் தடம் பதித்த இடங்களிலும் இந்த வைரஸ் தங்கிவிடும்.  இப்போது அந்த வைரஸின் வாழும் காலம் மேலே சொன்னது போல 12-14 மணி நேரமாகும்.  துப்பிய அல்லது சளி சிந்திய அல்லது கை/கால் பதித்த இடமானது நம் கண்ணுக்கு ஒரு அரை மணி நேரத்திற்கு பிறகு சுத்தமாகத்தான் தெரியும்.  ஆனால் அந்த இடத்தில் இந்த கரோனா வைரஸானது அடுத்த பல மணி நேரம் உயிரோடுதான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும்.  இந்த இடத்தை ஒரு ஆரோக்கியமான மனிதன் தொடுவதால் உடனடியாக அவனிடம் தொற்றிக்கொள்ளும்.

இப்படி தொற்றிக்கொண்ட இந்த வைரஸ், அந்த மனிதனிடம் தொற்றிக்கொண்டதை நாம் கண்டறிய குறைந்தது 5 முதல் 8 நாட்கள் வரை ஆகும்.  இங்குதான் சிக்கலே! அதாவது கரோனா வைரஸ் என்னை தொற்றியுள்ளது என்பதனை நான் அறிந்து நான் அதை மற்றவர்களுக்கு பரவாமல் என்னை நானே பாதுகாத்துக்கொள்வதற்கு முன்பே, அதாவது அந்த 5 முதல் 8 நாட்களுக்குள், நான் பயணம் செய்திருந்தாலோ அல்லது சினிமா, கடை தெரு, ஹோட்டல், பார்க், பீச் அல்லது வேலை செய்யும் இடம் போன்ற பொது இடங்களுக்கு சென்றிருந்தாலோ, என்னையும் அறியாமல் என்னிடம் இருக்கும் கரோனா வைரஸானது அடுத்தவருக்கு பரப்பட்டிருக்கும் என்பதுதான் கசப்பான உண்மை.  இதை கட்டுப்படுத்த ஒரே வழி நான் என்னை தனிமைபடுத்திக் கொள்வதுதான்.  அதாவது நாம் நம்மை!

எனக்கு வைரஸ் தொற்று ஏற்பட்டுள்ளதோ இல்லையோ, நான் குறைந்தது 5 முதல் 8 நாட்கள் தனிமைபடுத்திக்கொள்ள வேண்டும்.  இதுவே இத்தருணத்தில் நாம் செய்ய வேண்டியது.  இப்படி செய்வதால் கரோனா பாதிக்கப்பட்ட என்னால் மற்றவருக்கு அது பரவாமல் தடுக்கப்படும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை.  அதேபோல கரோனா பாதிக்கப்படாத ஒரு மனிதன் அந்த வைரஸின் தொற்றிலிருந்து பாதுகாத்துக்கொள்ளலாம் என்பதும் நிதர்சனம்.

இதற்காகத்தான் நம் பாரதப் பிரதமர் மார்ச் 22-ஆம் நாள் பொதுமக்கள் ஊரடங்கு பிறப்பித்தார்.  அதாவது நம் நாட்டு பிரஜைகள் யாரும் காலை 7 மணி முதல் இரவு 9 மணி வரை தங்களின் வீடுகளிலேயே தங்குவது என்று உத்தரவிட்டார்.  நாட்டில் பொது இடங்களில் தானாகவே பரவி கிடக்கும் கரோனா வைரஸானது தனக்கு எந்த மனித உடலும் கிடைக்காத பட்சத்தில் 12 மணி முதல் 14 மணி நேரத்தில் அது தானாகவே மடிந்துவிடும் என்ற எண்ணத்தில் மேற்சொன்ன ஜனதா கர்ஃபி-யை பிறப்பித்திருந்தார்.  இந்த உத்தரவில் பிரதமர், கரோனா பாதிப்பிலிருப்பவரை குணப்படுத்தும் சேவை செய்வோரை பாராட்டுவதற்காக, மாலை 5 மணிக்கு கை தட்டி/கரகோஷம் எழுப்ப வேண்டிக்கொண்டதை நம் மக்கள் தவறுதலாக புரிந்து கொண்டு மாலை 5 மணிக்கு வீடுகளிலிருந்து புறப்பட்டு பேரணியாகவும் ஊர்வலமாகவும் கூட்டம் கூட்டமாகவும் சேர்ந்து செய்த கும்மாளமானது அந்த 14 மணி நேர ஊரடங்கு உத்தரவை பயனற்று போகச் செய்துவிட்டது என்பதே நாம் கண்ட காட்சிகள் பறைசாற்றுகின்றன.

இவ்வாறே தான் சில நாட்களுக்கு முன் இத்தாலி நாட்டவர்களும் தங்களுக்கு போடப்பட்ட ஊரடங்கு உத்தரவை அலட்சியப் படுத்திவிட்டு தங்களின் மனம் போன போக்கில் பொது இடங்களில் கூடி கும்மாளமிட்டுக்கொண்டனர்.  அதனுடைய பயனை அடுத்த சிலபல நாட்களிலேயே அவர்கள் அறுவடையும் செய்து கொண்டுள்ளனர்.  இன்று ஒவ்வொரு நாளும் 500, 1000 பேர் என்று செத்து விழுகின்றனர்.  பிணங்களை புதைக்க முடியாமல் நாறிக்கொண்டிருக்கின்றன. இந்த வைரஸ் பாதிக்கப்பட்ட 60 வயதுக்கு மேல் உள்ளவர்களுக்கு சிகிச்சையளிக்க வேண்டாம் என்றும் கண்டிப்பாக இந்த நோயாளி உயிர் பிழைப்பான் என்றால் மட்டுமே ஆக்ஸிஜன் தரவேண்டும் போன்ற உத்தரவுகளை போட்டுள்ளது இத்தாலிய அரசு.
கொஞ்சம் சிந்தித்துப் பாருங்கள்.  6 கோடி மக்கள் கொண்ட, மருத்துவத்துறையில் முன்னேறிய நாட்டிலேயே இந்த நிலை என்றால் நம் நாட்டில் இப்படி ஏற்பட்டால்?  எண்ணிணாலே நெஞ்சு பதபதைக்கிறது.  நாம் இப்போது புரிந்து செயல்படவில்லை என்றால், ஒவ்வொரு நாளும் பல ஆயிரம் இறப்புக்கள் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. ஏன் ஒவ்வொரு நாளும் இலட்சக்கணக்கில் உயிர்கள் பலியாகலாம்.  இப்படிப்பட்ட ஒரு அபாயகரமான சூழ்நிலையிலிருந்து நம்மையும் நம் நாட்டையும் காப்பாற்ற வேண்டும் என்றால் நாம் வருகின்ற 31ஆம் தேதி வரை நம்மை நாமே தனிமை படுத்திக்கொள்ள வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயமாகும்.  இல்லை என்ற பட்சத்தில் சீன அரசு செய்தது போல கரோனா வைரஸ் பாதிக்கப்பட்டவர் வாழும் வீட்டை மொத்தமாக ஸீலிட்டுவிட்டு அதில் வாழும் அனைவரும் இறந்த பிறகு அந்த வீடுகளுக்கு தீயிட்டு கொளுத்த வேண்டியதுதான்.  வேறு வழியே இல்லை.

உலகில் தோன்றிய “ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் மரணத்தை சுவைத்தே தீரும்” என்பது குர்ஆன் வசனமாகும்.  மேலும் “அல்லாஹ் நோயையும் அதற்குரிய மருந்தையும் உருவாக்கியுள்ளான். ஒவ்வொரு நோய்க்கும் மருந்துண்டு. எனவே நீங்கள் மருத்துவம் செய்யுங்கள்” என்று நபி ஸல்லல்லாஹு அலைவஸல்லம் அவர்கள் கூறினார்கள்.  யார் வெறுத்த போதும், விரும்பிய போதும் அல்லாஹ் வகுத்து வைத்திருக்கும் காலக்கெடு வந்துவிடுமாயின் அது தனி மனிதனாயினும் சமுதாயமானாலும் ஒரு வினாடி நேரம் கூட முந்தாமலும், பிந்தாமலும் மரணத்தை சந்திப்பார்கள்.  இவை ஒவ்வொரு முஸ்லிமுடைய நம்பிக்கையாகும்.  எனவே இந்த கரோனா வைரஸால் நம்மை ஒன்றும் செய்துவிட முடியாது.  நிச்சயமாக அல்லாஹ் நிர்ணயித்தது வந்தடைந்தே தீரும் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் நமக்கு வேண்டாம்.  என்றாலும் நோய்க்கு நிவாரணம் செய்துகொள்வது என்பது எம்பெருமானார் நபிகள் நாயகம் ஸல்லாஹு அலைவஸல்லம் காட்டித்தந்த வழியாகும்.

இப்போது நமக்கு ஏற்பட்டுள்ள பிணி என்பது கரோனா வைரஸால் ஏற்படும் வியாதி.  இதற்கு தீர்வு என்பது சில பல நாட்கள் தனித்திருப்பது.  தனித்திருப்பது என்றால் முற்றிலுமாக தனித்திருப்பது.  அதாவது பொது இடங்களிலிருந்து தங்களைத்தானே விலக்கிக்கொண்டு தனித்திருப்பது.  இதில் நாம் இறை இல்லத்திற்கு சென்று இறைவனை வணங்குவதிலிருந்து விலகியிருப்பதும் சேரும்.  இந்த நோய் பரவாமல் இருக்க சிலபல நாட்கள் இறை இல்லங்களை மூடிவைப்பதில் தவறில்லை என்பதும் அடங்கும்.  இதை கூறும்போது எனக்கு ஒரு குர்ஆன் வசனமும் ஒரு ஹதீஸும் ஞாபகத்துக்கு வருகின்றது.

இன்னும், அல்லாஹ்வுடைய மஸ்ஜிதுகளில் அல்லாஹ்வின் பெயரைச் சொல்லித் துதிப்பதைத் தடுத்து, இவற்றைப் பாழாக்க முயல்பவனை விட, பெரிய கொடுமைக்காரன் யார் இருக்க முடியும்? இத்தகையோர் அச்சமுடனன்றி பள்ளிவாயில்களில் நுழைவதற்கு தகுதியே இல்லாதவர்கள், இவர்களுக்கு இவ்(வுலக) வாழ்வில் இழிவுதான்; மேலும், மறுமையில் இவர்களுக்குக் கடுமையான வேதனையும் உண்டு. 2:114

அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் கூறுகிறார்கள்: விறகுக் கட்டுகளைத் திரட்டும்படி எனது இளைஞர்களுக்கு உத்தரவிட்டு எவ்விதக் காரணமும் இல்லாமல் வீடுகளில் தொழுகின்ற கூட்டத்தினரிடம் சென்று அவர்களுடைய வீடுகளைக் கொளுத்தி விட நான் எண்ணியதுண்டு. அறிவிப்பவர் : அபூஹுரைரா (ரலி)

இவற்றை பார்க்கும்போது நாம் நிச்சயமாக இறை இல்லத்தில் தொழுவதை தவிர வேறு புகலிடம் நமக்கு கிடையாது என்று அறிய முடிகிறது.  ஆனால் அடுத்த ஒரு இறை வசனம்

தாமாகச் செத்தவை, இரத்தம், பன்றியின் மாமிசம், மற்றும் அல்லாஹ் அல்லாதவர்களுக்காக அறுக்கப்பட்டவை ஆகியவற்றையே அவன் உங்களுக்கு ஹராமாக்கி (விலக்கி) உள்ளான். யார் வலியச் செல்லாமலும் வரம்பு மீறாமலும் நிர்பந்திக்கப்படுகிறாரோ அவர் மீது எந்தக் குற்றமுமில்லை. நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவன். கருணையுடையவன். அல்குர்ஆன் 2:173

என்று விளக்குகிறது.  யார் வலியச்செல்லாமலும் வரம்பு மீறாமலும் நிர்பந்திக்க படுகிறாரோ அவர் செய்வதில் எந்த குற்றமுமில்லை.  நிச்சயமாக அல்லாஹ் மன்னிப்பவன் கருணையுடையவன்.  ஆகவே நாம் சில நாட்களுக்கு மஸ்ஜித் செல்லாமல் வீட்டிலேயே தொழுதுகொள்வோம்.

அதாவது மத்திய, மாநில அரசுகள் தமிழகத்தில் மார்ச் 24-ம் தேதி முதல் மார்ச் 31-ஆம் தேதி வரை 144 ஊரடங்கு உத்தரவு பிறப்பித்துள்ளன.  இது ஐந்து நபர்களுக்கு மேல் கூடுவது தடை செய்கிறது.  இந்த நிர்பந்தமான சூழ்நிலையின் அடிப்படையில் தமிழகத்தில் உள்ள அனைத்து மசூதிகளிலும் கீழ்காணும் முறையை பின்பற்ற முயற்சிக்கலாமே.

24-3-2020 முதல் 31-3-2020 வரை மசூதிகளில் இமாம், முஅத்தின், ஊழியர்கள் அங்கு இருப்பவர்கள் தொழுது கொள்வது.  மற்ற மஹல்லா மக்கள் வீடுகளில் தொழுது கொள்வது.  இதில் ஜும்மா தொழுகையும் அடங்கும்.  அல்லாஹ் நம் எண்ணங்களின் அடிப்படையில் கூலி தரக்கூடியவன்.  பள்ளிவாசல்களோடு நம் உள்ளங்கள் பிண்ணிப் பிணைந்து கிடக்க கண்ணீரோடு நாம் வீட்டில் தொழும் தொழுகைக்கு மேலான கூலியை தர அல்லாஹ் போதுமானவன்.

இப்படி நாம் அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொண்டு நமது அமல்களை தங்குதடையின்றி தவறாமல் செய்யும் பட்சத்தில் அல்லாஹ்வினால் இறக்கப்பட்ட இந்த பிணியிலிருந்து நாம் நம்மை தற்காத்துக்கொள்ளலாமே

Thursday, 4 May 2017

மதுரைக் கல்லூரி ஞாபகங்கள்

30 ஆண்டுகள் என்பது வாழ்க்கையில் பாதிக்கும் அதிகமான நாட்கள் என்பது அனைவரும் ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடிய காலம்தான்.  உண்மையிலேயே கடந்த 34 ஆண்டுகளுக்கு முன் மதுரைக் கல்லூரியில் கால் எடுத்து வைத்த நாங்கள் அனைவரும் மூன்றாண்டுகள் கழித்து 1986-ல் கடைசியாக கல்லூரியின் அருமையான நாட்களை அனுபவித்து பிரிந்தோம்.  அதற்கு பின் அனைவரும் வெவ்வேறு சூழ்நிலைகளில் வெவ்வேறு ஊர்களுக்கு வெவ்வேறு வேலைகளுக்காக தங்களின் இருப்பிடங்களை மாற்றிக்கொண்டு வாழ்க்கையை வாழத்தொடங்கியிருந்தோம்.

திடீரென்று ஒருநாள் (கடந்த ஜூலை 2016) வாட்ஸ்அப் ரிக்வெஸ்ட்-ல் ஒரு புது மெஸ்ஸேஜ் வந்தது.  அதில் கல்லூரி நண்பர்கள் சிலர் கூடி குழு உருவாக்கி இருந்தனர்.  ஆச்சரியமாக இருந்தது.  முப்பது ஆண்டுகளுக்கு பின் இவர்களின் நினைவுகள் மற்றும் எனது கடந்த காலங்கள்.... பல மாற்றங்கள் .... பலப்பல சாதனைகள்.... மேலும் பற்பல சோதனைகள்.... இப்படி பலவித இனிய/கசந்த நினைவுகள் மனத்தை வாட்டியெடுத்தன.  எப்படியென்றாலும் காலம் நம் அனைத்து தழும்புகளையும் ஆற்றிக்கொண்டேதான் இருக்கின்றது.

கல்லூரி நண்பர்களோடு தினமும் எண்ணங்களை பரிமாறிக்கொள்ள ஆரம்பித்திருந்தோம்.


எங்களின் ஒரு நண்பன் தாத்தாவும் ஆகியிருந்தது ஆச்சரியமளித்திருந்தது.
சந்துரு
 
கல்யாணி
எங்களில் அனைவரையும் இறைவன் தந்தையாக்கி அருள் புரிந்திருந்தான். ஆனால் எங்களின் ஒரு நண்பனோ அந்த இறைவனுக்கே தன்னை தந்தையாக்கிக்கொண்டு அருள் செய்தான்.  வாழ்த்துகள் நண்பா!
இப்படியே தொலைபேசியிலும் வீடியோ சாட்டிலும் பேசிக்கொண்டிருந்த நாங்கள் ஒரு நாள் மீண்டும் ஒன்று சேரவேண்டும் என்று முடிவெடுத்தோம்.  
அறிவு
அதற்கு ஏற்ப அமேரிக்காவில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்த நண்பன் இரண்டு வார விடுப்பில் மதுரைக்கு வருவது அறிந்து உடனடியாக ஒரு சந்திப்பு கூட்டத்திற்கு ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.  மே 1 என்று தேதியும் முடிவெடுக்கப்பட்டது. முடிந்தவரை அனைவரும் கலந்துக்கொள்வது முடியாதபட்சத்தில் அடுத்த சந்திப்பில் பார்த்துக்கொள்வது என்று முடிவேற்று அந்த இனிய நாளில் சந்தித்தோம்.  எங்களின் பட்டாளத்தில் தாத்தாவாகியிருந்த சந்துரு, தன்னுடைய வீட்டில் சந்திப்புக்கு ஏற்பாடு செய்தான்.  அனைவரும் காலை 11 மணிக்கு சந்திப்பது என்று முடிவானது.


முதலில் நான் ஆஜராகியிருந்தேன்.  பின்னர்  குட்டி, ரவி, நாகேஷ், அறிவு மற்றும் ரகு ஒன்றாக வந்து சேர்ந்தனர்.  அதன் பின் பாபுவும் கல்யாணியும் வந்தனர்.  அதற்கு பிறகு மானும் சுரேஷும் வந்தனர். 
கல்யாணி மிஸ்ஸிங்!

வந்த ஒவ்வொருவரும் தங்களை பற்றி அறிமுகம் (1986-லிருந்து 2017 வரை நடந்தவற்றை) செய்துகொண்டோம்.  இதில் ஒருவன் கடந்த 31 ஆண்டுகளில் ஒரே இடத்தில் வாழ்ந்துள்ளான்.
அதியமான்

மற்றொருவனோ ஏதோ மதுரை டூ திண்டுக்கல் போய் வருவது போல சென்னைக்கும் ஐரோப்பிய/அமேரிக்க நாடுகளுக்கும் சென்று வந்து கொண்டிருக்கின்றான்.
ரகுபதி
ஒருவன் முனைவர் பட்டம் பெற்று கல்லூரி பேராசிரியர்
டாக்டர் ரவிந்திரன்
இன்னொருவன் தொலை தொடர்பு துறை அதிகாரி
குட்டி வெங்கடாச்சலம்
மற்றொருவனோ தொடர்வண்டித்துறையில் அதிகாரி
நாகேஸ்வரராவ்
வேறுவொருவனோ சொந்தமாக மருந்து தாயாரிக்கும் நிருவன முதலாளி
பாபு
இதோ நமது மார்கண்டேயன் உள் அலங்கரிப்பு நிருவனம் நடத்துபவர்
சுரேஷ்
இதோ  ஹஜ்ஜுக்கு செல்ல இருக்கும் நான்
ஷேக் அசீசுத்தீன்
இந்த சந்திப்பில் வரமுடியாத நண்பன் மூன்று நாட்களுக்கு பின் சில நண்பர்களை சந்தித்தான்.
சுரேஷ் G


மேலே சொல்லப்பட்ட சாதனைகள் யாவும்  ஒவ்வொருவருக்கும் அப்படியே சுலபமாக வந்துவிட்டதல்ல.  மிகப்பெரிய வாழ்க்கை போராட்டம்.  எங்களில் ஒவ்வொருவரும் இந்த போராட்டத்தை சந்தித்தே வந்துள்ளோம்.  

கல்லூரியில் படிக்கும் போதே வேலை பார்த்து ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஒரு ரூபாய் (yes, Re 1/= per hour) என்று சம்பாதித்து காலத்தை கழித்தவரும் இருக்கின்றனர். மாதம் ரூ 600, ரூ 800 என்று சம்பளம் பெற்று வாழ்க்கை ஆரம்பித்தவர்களும் இருக்கின்றனர்.  கல்லூரியில் படிக்கும்போதே முதலாளிகளாக இருந்து பின்னர் முழுவதுமாக நஷ்டமடைந்து இன்று மீண்டெழுந்தவர்களும் இருக்கின்றனர். அதேபோல நண்பனை நம்பி தன்னுடைய வீட்டு பத்திரத்தையே அடகாக வைத்து கூட்டாக தொழில் ஆரம்பித்து அதில் நஷ்டமடைந்தவரும் உண்டு. கூட்டுத்தொழில் செய்து வந்தவர் இன்று தனியாக வெள்ளி நகை வியாபாரம் செய்பவரும் இருப்பது போல மருத்துவ முகவராக இருந்து பின்னர் தானே ஒரு மருந்து தயாரிப்பு நிறுவன அதிபதியானவரும் இருக்கின்றார்.  இப்படி உள்நாட்டிலேயே வேலையும் தொழிலும் செய்பவர்களின் மத்தியில் கணணி மென்பொருள் துறையில் அயல் நாடுகளில் வாழ்பவர்களும் இருப்பதும் பெருமையே!  இது மட்டுமல்லாமல் பத்திரிக்கை துறையிலும் கல்வித்துறையிலும் கால் பதித்தவர்களும் நம்மில் உள்ளனர்.  இப்படி பல்வேறு படித்துறைகளில் இன்று இருந்தாலும் முப்பத்தி நான்கு ஆண்டுகளுக்கு முன் நாம் சந்தித்ததை போன்றே இன்றும் எங்களின் அந்த ஒரு நாள் மிகவும் இளமையாகவும் மன நிறைவாகவும் இருந்தது.

சுய அறிமுகம் செய்துகொண்டு பின்னர் மதியம் இரண்டரை மணியளவில் உணவு அருந்தினோம்.  என்னதான் உணவு சுவையாக இருந்தாலும் அன்று கல்லூரி காண்டினில் சாப்பிட்ட வடை டீக்கு இணையாகுமா நண்பர்களே!  அது மட்டுமா? யாரெல்லாம் மதியம் சாப்பாடு கட்டிக்கொண்டு வந்தனரோ அவர்களில் யாரும் அவரவர் கொண்டுவந்த சாப்பாட்டை மொத்தமாக உண்ட சரித்திரம் கல்லூரியில் படித்த காலத்தில் உண்டா?  அதிலும் சிலர் கொண்டு வரும் சாப்பாடு மதியம் உணவு இடைவேளையில் இருப்பதில்லை.  வகுப்புகள் நடைபெறும் போதே காலியாகிவிடும்.  என்றாலும் ரொம்ப நாட்களுக்கு பின்னர் நாம் அனைவரும் சேர்ந்து உண்ட உணவு வாழ்க்கையில் மறக்க முடியாத ஒரு விருந்துதான் என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது! (ஆமாம் பில் கொடுத்தது யாருப்பா?)





சாப்பாடு முடிந்த பின் கல்லூரிக்கு சென்று வர முடிவெடுத்தோம்.  நாம் படித்த கல்லூரி... முப்பத்தோரு ஆண்டுகளுக்கு பின்னர்.... வாவ்... எப்படிப்பட்ட அனுபவம்.....

கல்லூரியின் முகப்பில் இருந்த வினாயகர் ஆலயம்.  அதில் கட்டப்பட்டிருந்த அஞ்சல் பெட்டி.  அதில் போட்ட காதல் கடிதங்கள்.  விடுதியில் தங்கியிருந்தவர்களுக்கு வரும் கடிதங்கள்.  நாம் உணவருந்திய காண்டின். அமர்ந்த வகுப்பறைகள்.  பரீட்சையில் பேப்பர் பாஸ் செய்து மாட்டிக்கொண்டு முழித்த தருணம்.  NSS அலுவலகம்.  NCC அலுவலகம்.  நூலகம். ஆய்வகங்கள். விடுதியில் அடித்த லூட்டிகள்.  ஈழத்தமிழர்களுக்காக போராடிய போராட்டங்கள்.  ஸ்ட்ரைக் என்ற பேரில் பார்த்த சினிமாக்கள்.  நமது பேராசிரியர்கள் செய்து வந்த பாவனைகள்.  அவர்களை நாம் படுத்திய பாடுகள்.  அப்பப்பா..... எத்தனையெத்தனை நினைவுகள்!!!


















அவ்வளவுதானா நினைவுகள் என்றால்....
காக்கிச்சட்டை பார்க்கச்சென்று காக்கிச்சட்டையால் பெற்ற அடிகள் மறக்க முடியுமா?
என் தங்கை கல்யாணி பார்க்கச்சென்று நசுங்கி நொந்து நூலாகி போனது!
இளமை காலங்கள் படத்தை தினம் தினம் பார்த்தது மற்றும் அதனால் EXAM APPLICATION FORM கிழிந்தது...
பூவே பூச்சூடவா.... மண் வாசனை...  

ஹிந்தி படித்தது... சமஸ்க்ருதம் படித்தது...   
கண்ணன் சார்... ஃபிஸிக்ஸ் நடத்திய பீகே...  சஃபாரி அணியும் எஸ் டி.... லாட்டரி வாங்கும் எஸ் டீ... என்சீசீ மாஸ்டரான ராகவன்... ஹெச்ஓடி... வீஎம்எஸ்... இங்க்லீஷ் டீச்சர் MS லஷ்மி.... பிரின்ஸிபால் காத்தாடி ராமமூர்த்தி... இப்படி சொல்லிக்கொண்டே போகலாம்.

முப்பது ஆண்டுகள் முடிந்தாலும் அந்த மூன்று ஆண்டுகள் என்பது வாழ்க்கையில் என்றென்றும் மறக்க முடியாதது.  மேலும் எங்களுக்கு எவ்வளவுதான் பிரச்சனைகள் வந்தாலும் அதிலிருந்தெல்லாம் நாங்கள் மீண்டு வந்ததற்கான மிக முக்கிய காரணமே நாங்கள் படித்த கணிதம் தான்!!

கணிதம் படிக்கும் போதே நாங்கள் தினம்தோறும் நூற்றுக்கணக்கான பிரச்சனைகளை சந்தித்து அத்தனை பிரச்சனைகளுக்கும் சரியோ தவறோ அவரவர்களுக்கு தெரிந்த அளவில் தீர்வு கண்டோம்.  அதுவே இன்றளவுக்கும் எங்களை வாழ்க்கை பிரச்சனைகளிலிருந்து தீர்வு காண வழிகோலியது என்றால் அது மிகையாகாது.


Saturday, 25 February 2017

விஜயகாந்த் துப்புனது சரிதான்


இன்றைய பத்திரிக்கைகள் அனைத்திலும் முக்கிய செய்தியாக வந்தது, தீபா பேரவையில் கடந்த சில நாட்களுக்கு முன் பேசிய அப்போலோ மருத்துவமனையின் முன்னாள் மருத்துவர் கைது என்பது.

கைதுக்கான காரணமாக பத்திரிக்கைகளில் வந்த தகவல் என்னவென்றால், சீதா என்கின்ற அப்பெண்மணி அப்போலோவில் வேலையே பார்க்கவில்லை மேலும் அவர் மருத்துவரே கிடையாது.  எனவே அப்போலோ மருத்துவமனையின் புகாரின் பேரில் இந்த கைது நடவடிக்கையை காவல் துறையினர் மேற்கொண்டனர்.

இப்படியே போனால் 24 மணி நேர தொலைகாட்சி செய்தி சானல்களையும் மற்றும் பத்திரிக்கைகளையும் நாம் நிச்சயம் காரி துப்பத்தான் தோணுகிறது.  ஏனெனில் இன்றைய ஊடகங்களுக்கு 24 மணி நேரமும் "ப்ரேக்கிங் நியூஸ்" தேவைப்படுகிறது.  அதில் எந்தளவுக்கு உண்மை உள்ளது என்பதெல்லாம் யாருக்கும் கவலை கிடையாது.

Monday, 28 November 2016

தலையை விட்டுவிட்டு வால் பிடிப்பது...

ஒரு வண்டிய ஓட்டணும் என்றால் முதலில் ஸ்டார்ட் பண்ணனும்
பிறகு ஃபர்ஸ்ட் கீர்... செகண்ட் கீர்... தெர்ட் கீர்-நு போய் பின்னர் டாப் கீர் போட்டா வண்டியும் நீண்ட நாட்களுக்கு வரும்
பெட்ரோல் மைலேஜும் நல்லா கொடுக்கும்
அதவிட்டுட்டு, வண்டிய ஸ்டார்ட் பண்ணவுடன் டாப் கீர் போட்டா என்னவாகும்?
                                


ஸோ, எந்த வேலையையும் ஸ்டெப் பை ஸ்டெப்-ஆ செஞ்சாத்தான் நாம நெனச்சத சாதிக்க முடியும்.

நல்லபடியா வண்டிய ஸ்டார்ட் பண்ணீங்க (எல்லோருக்கும் வங்கி கணக்கு ஆரம்பித்தீர்கள்)

பிறகு ஃபர்ஸ்ட் கீர் போட கத்துக்கொடுத்திருந்தீங்கன்னா அது சரி (வங்கியின் மூலம் வரவு செலவு செய்ய சொல்லி கட்டாயப்படுத்தி, பழக்கப்படுத்தி இருக்கணும்)

பிறகு ஸெகெண்ட் கீர் போடணும் (காஷ்-லெஸ் பரிவர்த்தனையை அறிவித்து அதை நடைமுறைபடுத்தாதவர் மீது தக்க நடவடிக்கை எடுத்திருக்கவேண்டும்)

பிறகு தேர்ட் கீர் (இதை பழக்கப்படுத்திக்கொள்ள சிலபல சலுகைகளை அறிவித்திருக்கணும்...உம்., நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் அனைத்து ஊழியர்களுக்கும் வங்கி கணக்கு ஆரம்பித்து, சம்பளம் வங்கி மூலம் பட்டுவாடா செய்பவர்களுக்கு, அவர்கள் வாங்கும் கடன் தொகைக்கு வட்டியில் கால் சதவீதம் அல்லது அரை சதவீதம் சிறப்பு கழிவு, நூறு சதவிகிதம் வங்கியின் மூலம் பறிமாற்றம் செய்யும்  வியாபாரிகளுக்கு, தக்க அங்கிகாரம்... இப்படி ஏதாவது ஒருவழியில் அனைவரையும் வங்கியின்பால் ஈர்த்திருக்கவேண்டும்)

இப்படி செய்யும்போது ஏதாவது தடைகளை சந்தித்திருந்தால், ஒரு பிரேக் அடிச்சு மீண்டும் தேவைக்கேற்ப ஸெகெண்ட் கீரோ அல்லது ஃபர்ஸ்ட் கீரோ போட்டு நிலைமையை கட்டுக்குள் கொண்டுவந்து
அதன்பிறகு ஃபோர்த் கீரோ அல்லது டாப் கீரோ போட்டிருந்தால் (ரூபாய் நோட்டுக்கள் மதிப்பை இழக்கும் என்ற அறிவிப்பு) வண்டி ஸ்மூத்தாக பயணித்திருக்கும்.

அதையெல்லாம் செய்யாமல், எங்கிட்டே நல்ல ரோட் இருக்கு (தனிப்பெரும்பான்மை), நல்ல வண்டி இருக்கு (என் சொல்லுக்கு மறுப்பு தெரிவிக்காத அடிமைகள்), ஆட்டோமொபைல் இஞ்சினீர் "அப்படியெல்லாம் ஓட்டக்கூடாது" என்று சொன்னால் அவரை மாற்றிவிட்டு (ரகுராம் ராஜன்), நான் எதற்கு ஸ்டெப் பை ஸ்டெப் போகணும் என்று ஒரே தாவில் டாப் கீர் போட்டால் என்னவாகும் என்பதை நீங்களே இப்போது புரிந்துகொண்டு இருப்பீர்கள்.

இன்னுமோர் உதாரணம் வேண்டுமென்றால், இதோ!
மார்பக புற்று நோயை உடனடியாக கட்டுப்படுத்த ஒரு அறிய ஆணை!
இன்று இரவு முதல் வயதுக்கு வந்த அனைத்து பெண்களின் மார்புகளையும் அறுவை சிகிச்சை மூலம் நீக்கிவிடுதல்.  நல்ல ஐடியாதானே!? (யாரும் என்னை அடிக்க வராதீங்க!!!)

அப்படியே நீங்கள் எதிர்த்தால்... உதாரணத்திற்கு

பிறக்கும் குழந்தைக்கு பாலூட்டவேண்டுமே என்று யாராவது கேட்டால்... சொன்னவன் வன்புணர்ச்சி செய்பவன் என்று கூறி அவனை கெவலப்படுத்திவிடலாம் (தேசத்துரோகி/தீவிரவாதி)

அல்லது புட்டி பால் கொடுக்கலாம் என்று கூறி, அதனால் புட்டிகள் கூடதலாக விற்கும், பால் அதிகமாக விற்கும்.  எனவே உற்பத்தியும் வியாபாரமும் கூடும்... எனவே பண பரிவர்த்தனை அதிகமாவதால் அனைவருக்கும் இலாபமே என்று ஒரு சாராரை வைத்துக்கொண்டு கதைவிடலாம்

அல்லது மிகச்சிறப்பாக புதுவடிவில் 
"தென்னைய பெத்தா இளநீரு... புள்ளைய பெத்தா கண்ணீரு..."
அப்படீன்னு புதுசா ஒரு ரீல் காண்பித்து
"நாமே இருவர்... நமக்கெதுக்கு மற்றொருவர்?" என்று சொல்லிவிட்டால் முடிந்தது...
முடிஞ்சே போச்சுதே... மார்பக புற்று நோய்!
என்ன நான் சொல்றது சரித்தானே?

125 கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட இந்திய திருநாட்டில் வருமான வரி செலுத்துவோர் ஒரேவொரு சதவிகிதம்தான்.  அதிலும் பெருவாரியாக மாத சம்பளம் பெரும் அரசு அலுவலர்கள் மற்றும் தனியார் பெருநிருவன ஊழியர்களே!  மற்றவர்கள் அனைவரும் ஏதாவது ஒரு சாக்கு காட்டி தப்பித்துவிடுகின்றனரே!  முதலில் இதையல்லவா தடுத்திருக்கணும்?

வருமானவரி கட்டுவதை ஊக்கத்தவறிவிட்டோமே நாம்!
சரியாக வரி கட்டுபவனை நாம் ஏமாளியாகவே காட்டிவருகின்றோமே!
பிறகு கருப்பு பணம் எப்படி காணாமல் போகும்?  அதிகரிக்கத்தானே செய்யும்!

சரி..., கருப்பு பணத்தை ஒழிக்கவாவது ஏதாவது உருப்படியா செஞ்சோமா?
அதை வளர்க்கிற மாதிரிதானே அனைத்து திட்டங்களையும் செய்துகொண்டு வந்தோம்.  உதாரணத்திற்கு... 

தனியார் கல்வி நிலையங்கள்
தனியார் மருத்துவமனைகள்
தனியார் சாலைகள்

ஒரு தனிமனிதன், உண்மையான இந்தியன், இலஞ்சம் கொடுக்காமலோ, அதிக கட்டணம் செலுத்தாமாலோ, தான் நினைத்ததை சட்டத்துக்கு உட்பட்டு செய்ய முடியுமா நம் தேசத்தில்?  முதலில் செய்யவேண்டியது இதைத்தானே?

தலையை விட்டுவிட்டு வால் பிடிப்பது இதுதானோ?

இதை நான் சொன்னா...
நான் ஒரு தேசத்துரோகி
நான் ஒரு தீவிரவாதி
நான் ஒரு கொள்ளைகாரன்
நான் ஒரு ஏமாற்றுப்பேர்வழி

இரண்டு நாள் பொருத்துக்கொள்ள சொன்னவர் இப்போது ஐம்பது நாட்கள் தவணை கேட்கிறார்.  மூன்று வாரங்கள் ஆனபின்னரும் இன்னும் ஐநூறு ரூபாய் தாள்கள் புழக்கத்தில் வந்தபாடில்லை. இரண்டாயிரம் ரூபாய் தாளை மாற்ற முடியவில்லை! இந்திய வங்கி ஊழியர் சம்மேளனத் தலைவர் கூறுவதை கேட்டால் பணத்தாள்கள் புழக்கத்தில் வர குறைந்தது ஆறேழு மாதங்கள் புடிக்கும் என்று தோன்றுகிறது.

உணவு... உடை... உறைவிடம்
இவைதான் ஒரு மனிதனுக்கு அவசியமானது என்று இத்தனை நாட்கள் எண்ணியிருந்தோம்.  இனி இவையனைத்தையும்விட மிக முக்கியமானது...
CREDIT/DEBIT CARDS
NET BANKING/eVALLET
SWIPING MACHINE
என்பதை உணர்ந்துகொண்டோம்.
ஜெய்ஹிந்த்!

Monday, 21 November 2016

திருடனாய் பார்த்து திருந்தாவிட்டால்....

முதலில் ஒரு விஷயத்தை சொல்லிவிடுகின்றேன்.  120 கோடி மக்கள் தொகை கொண்ட ஒரு ஜனநாயக நாட்டில், அதிலும் பாதிக்கு மேல் கல்வியறிவு இல்லாத நாட்டில், இப்படி ஒரு அதிரடியான/துணிச்சலான முடிவு எடுத்த பாரதப்பிரதமர் அவர்களையும் அவர் சார்ந்த கட்சிக்கும் எனது நன்றியை கூறிக்கொள்கிறேன். சுதந்திர இந்தியாவின் வரலாற்றில் இப்படி ஒரு துணிச்சலான முடிவு எடுத்ததை நாம் மனதார பாராட்டியே ஆகவேண்டும். இந்த முடிவால் நன்மை/இலாபம்/வெற்றி ஏற்படுமானால் அது நாட்டுக்கு நல்லதே!  அதே சமயம் இந்த முடிவு தோல்வியை தழுவினால் அதனால் முதலில் பாதிக்கப்படும் நபர் நிச்சயமாக பாரத பிரதமர் திரு மோடியே! எனவேதான் நான் இந்த முடிவை... துணிச்சலை...அதிரடியை பாராட்டுகிறேன்."

இதை எழுதும்போது ஒரு சம்பவம் என் ஞாபகத்தில் வருகிறது.  சென்னை ரிசர்வ் வங்கி அருகில் ஒரு பாலம் கட்டவேண்டும் என்று அன்றைய முதல்வர் காமராஜுக்கு ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.  சம்பத்தப்பட்ட அதிகாரிகளை அழைத்து அதற்காக அலோசனை செய்யப்பட்டது.  அனால் வந்த அனைத்து அதிகாரிகளும் அது முடியாத காரியம் என்று பலப்பல காரணங்களை அடுக்கியதாகவும் அதை கேட்ட காமராஜ் "முடியாது" என்பது தனக்கும் தெரியும். அதை சொல்ல இந்த கூட்டம் கூட்டப்படவில்லை.  இங்கு ஏற்படும் போக்குவரத்து நெரிசலை குறைக்க வழி கண்டுபிடிப்பதற்கே இக்கூட்டம். அதற்கான ஆலோசனையை கூறுங்கள் என்று கடிந்துகொண்டாராம். அக்கூட்டத்தில் பிறந்ததே, இன்றைக்கும் போக்குவரத்துக்கு பயன்பட்டு கொண்டிருக்கும் சுரங்கப்பாதை!  அதேபோலத்தான் ரகுராம் ராஜன் முடியாது என்றதால் அவரை மாற்றிவிட்டு உர்ஜீத் பட்டேல்-ன் ஆலோசனையை பிரதமர் ஏற்றுக்கொண்டு இந்த காரியத்தை துவக்கியுள்ளார் என்று நினைக்கிறேன்.
வாழ்த்துகள் திரு மோடிஜீ!

இத்திட்டத்திற்கு பின்னால் இருக்கும் லாஜிக்:
கள்ளப்பணம்/கருப்புப்பணம்:  அரசாங்கம் அச்சடித்தால் அது நல்ல பணம். அதைத்தவிர மற்றவர் யார் அச்சடித்தாலும் அது கள்ளப்பணம்!  தன்வசம் வைத்திருக்கும் பணத்திற்கு அரசாங்கத்திடம் கணக்கு காட்டிவிட்டு அதற்கான வரியை கட்டிவிட்டால் அது நல்ல பணம்.  அதுவன்றி தன் வருமானத்தை மறைத்து/பதுக்கி வைத்துக்கொண்டால் அது கருப்புப்பணம்!

நம் நாட்டிற்கு கள்ளப்பணம் பாகிஸ்தானிலிருந்து வருகிறது... பங்களா தேசத்திலிருந்து வருகிறது என்று நம் அரசாங்கங்களே கூறுகின்றன. அதேபோல கருப்பு பணம் என்பது பெரும்பெரும் பணக்கார முதலைகள்வசம் இருப்பதாகவும் அரசாங்கமே கூறுகின்றது.

கள்ள நோட்டு அச்சடிப்பவர்கள் மற்றும் கருப்பு பணம் பதுக்குபவர்கள் 5,10,50,100 ரூபாய் நோட்டுகளை பய்ன்படுத்துவதைவிட சுலபமானது 500,1000 ரூபாய் தாள்களை பயன்படுத்துவது.  எனவே ஐநூறு ஆயிரம் ரூபாய் தாள்களை மதிப்பிழக்க செய்தால் பதுக்கப்பட்ட பணத்தில் அதிகபட்சம் புழக்கத்தில் வந்து வெள்ளையாகிவிடும்.  அதேபோல தீவிரவாதத்திற்கு ஊக்கமளிக்கும், வெளி நாடுகளிலிருந்து கடத்தி வரும் பணத்தாள்களின் வரத்து குறைந்துவிடும். அதனால் எல்லையோரங்களில் நடக்கும் தேசத்துரோக செயல்கள் தன்னால் முடிவுக்கு வந்துவிடும்.

எனவே இந்த காரணங்களுக்காகத்தான் நம் பாரத பிரதமர் திரு மோடி அவர்கள் இந்த முடிவை எடுக்க துணிந்துள்ளார்.  இந்த துணிச்சலுக்கு மீண்டும் ஒருமுறை அவருக்கு பாராட்டுகள்.  ஆடிட்டர் திரு குருமூர்த்தி அவர்களின் பேட்டியை இங்கே சொடுக்கி பாருங்கள்.

09-11-2016 00:00 மணியிலிருந்து ஐநூறு ஆயிரம் ரூபாய் தாள்கள் செல்லுபடியாகாது என்று அறிவிக்கப்பட்ட பின் இந்திய பிரஜைகளுக்கு கிட்டத்தட்ட 50 நாட்கள் அவகாசம் தந்து, தங்களிடம் உள்ள 500, 1000 ரூபாய் தாள்களை வங்கியில் சென்று மாற்றிக்கொள்ளலாம் என்று பிரகடணம் செய்யப்படுகிறது. அதோடுமட்டுமல்லாமல் 9.11.16 & 10.11.16 ஆகிய இரு நாட்களுக்கு வங்கிகள் செயல்படாது என்றும் அறிவிப்பு வெளியாகிறது. ஏனென்றால் வங்கிகளுக்கு புதிய ரூபய் நோட்டுகளை கொண்டு சேர்க்க வேண்டியுள்ளதால் இந்த  விடுமுறை தரப்பட்டது.

அதற்குள்ளாகவே நமது தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள் (தமிழில் கூறுவதானால் "மீடியாக்கள்") தங்கள் மனம் போன போக்கில் கிசுகிசுக்களை பரப்ப ஆரம்பித்துவிட்டனர்.  நடுநிசியிலிருந்து பணம் செல்லாது என்று கூறிவிட்டு, இரண்டு நாட்கள் வங்கிகளை மூடிவிட்டனர்.  இதனால் நாடே ஸ்தம்பித்துவிடும். நாளை காலை முதல் பால்வாங்க முடியாது... மருந்து மாத்திரை வாங்க முடியாது.... பெட்ரோல் ஊற்ற முடியாது... இப்படி பலப்பல முடியாதுகளை அவரவர் இஷ்டம்போல பரப்பிவிட்டனர்.

இதோ கிட்டத்தட்ட 13 நாட்கள் (22/11/2016) இன்றோடு ஆகிவிட்டன. இங்கொன்ரும் அங்கொன்றுமாக சிலபல சலசலப்புகள் ஏற்பட்டாலும் பொதுவாக மக்களின் ஆதரவு இந்த கள்ள/கருப்பு பணத்தை ஒழிப்பதற்கு கிடைத்துள்ளது!

இந்த மக்கள் ஆதரவு மேலும் பெருக வேண்டும் என்றால், இனி அரசின் நடைமுறைகள் மேலும் வெளிப்படைத்தன்மையுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதே என் கருத்து.  ஒவ்வொரு குடிமகனும் தான் கஷ்டப்பட்டு சம்பாதித்த சிலபல தாள்களை சங்கடங்கள் ஏற்பட்டாலும் அதை பொருத்துக்கொண்டு நம் நாடு இந்த திருட்டு பேர்வழிகளிடமிருந்து தப்பித்து செழிப்புமிக்க நாடாக வேண்டும் என்று ஆசைப்படுவது கண்கூடாக தெரிகிறது.

அப்படி இருக்கும்பட்சத்தில் நம் அரசின் பொருப்பு இப்போது மேலும் கூடிவிடுகிறது.  தங்களிடம் இருக்கும் சிலபல தாள்களை மாற்ற வரும் நபர்களுக்கு வங்கிகள் சங்கடம் ஏற்படுத்தாமல் சேவை செய்ய வேண்டும். அதே போல கள்ள/கருப்பு பணம் வைத்திருப்போர்களை கண்டறிந்து, குறைந்தது ஒரு பத்து நூறு பேரையாவது சட்டப்படி நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும்.  இதில் அரசியல் குறிக்கீடு இங்கித்தும் இருக்கக்கூடாது. ஏற்கனவே இப்படிப்பட்ட திருடர்களின் பெயர்களை நீதிமன்றங்களிடம் இருக்கின்றன. இரகசியமாக சீலிடப்பட்ட அந்த பெயர்களை பிரகடணப்படுத்தி,
     வரி ஏய்த்தவர்கள்
     இலட்சம் கோடிகளை வங்கியில் கடன் வாங்கி பதுக்கிக்கொண்டவர்கள்
     ஷேர் மார்க்கெட்டில் மொள்ளமாரித்தனம் செய்தவர்கள்
     ரியல் எஸ்டேட் என்ற பெயரில் ஏழை எளியோர் வயிற்றிலடித்தவர்கள்
இப்படி பலரை பிடித்து தக்க நடவடிக்கைகளை வரும் 30-12-2016-க்குள் எடுக்கும்பட்சத்தில், இப்போது பொருமையோடு இருக்கும் பொதுமக்கள் பிரதமரின் நடவடிக்கைகளுக்கு பேராதரவு தருவார்கள் என்பதில் எள்முனையளவும் சந்தேகமில்லை.  இல்லையென்றால், இந்த பொருமை எல்லை மீறும்போது "சாது மிரண்டால் காடு கொள்ளாது" என்ற பழமொழி உண்மையாகும்.

கடந்த சில நாட்களாக நம் நாட்டில் நடக்கும் விஷயங்களை கவனித்தால் நம்பிக்கை ஏற்படுவதைவிட அவநம்பிக்கையே அதிகமாகிறது.  500,1000 ரூபாய் நோட்டுகள் செல்லாது என்று அறிவிக்கப்பட்ட 8-11-16 அன்று இரவே கட்டுகட்டாக பணத்தை எடுத்துச்சென்று தங்கமாக மாற்றிக்கொண்டனர் பலர். அதாவது கருப்புப்பணம் மஞ்சளாக மாற்றப்பட்டுவிட்டது.  அதுமட்டுமல்ல, இங்கு மனிதனின் ஒரு குரூர புத்தியும் வெளிச்சத்தில் வருகிறது.  அதாவது என்னிடமுள்ள கருப்பு பணத்தை எதையாவது வாங்கி அடுத்தவன் தலையில் கட்டிவிடுவது.  வாங்கியவன்  எக்கேடும் கெட்டு போகட்டும் என்ற மனநிலை. இதை புறிந்து கொண்ட நகை வியாபாரி, தங்கத்தின் விலையை இர்வோடு இர்வாக ஏற்றிவிட்டான்.  மேலும் நான் தந்த பணத்திற்கும் மதிப்பை குறைத்தே வரவு வைத்தான்.  அதாவது ஒரே கல்லில் இரண்டு மாங்காய்கள்!  இங்கே நகை வாங்கியவன் மற்றும் விற்றவன் இருவரிடமும் நான் கண்டது 
"எரிகின்ற வீட்டில் பிடுங்கியவரை இலாபம்" எனும் மனப்பாண்மையை!

அடுத்து நடந்தது...
வங்கியில் வாராக்கடன் என்று சிலபல ஆயிரம் கோடிகளை தள்ளுபடி செய்தது. இதனால் அரசாங்கத்தின் மீது மக்கள் நம்பிக்கை இழந்தது.  விவசாயி டிராக்டர் வாங்கி தவணை செலுத்தவில்லையென்றால் போலீஸை வைத்து அடித்து உதைத்து டிராக்டரை பறிமுதல் செய்ய தெரிந்த வங்கிகளுக்கு... 
மாணவன் வாங்கிய கவிக்கடனை ஏஜெண்ட் என்ற பெயரில் அடியாட்களை அனுப்பி மிரட்டி தற்கொலை செய்ய தூண்டத்தெரிந்த வங்கிகளுக்கு...
இப்படி "வாராக்கடன்" என்று தள்ளுபடி செய்ய என்ன தார்மீக உரிமையுள்ளது?

அடுத்து நடந்தது...
ஆறுமாதமாக இரகசியமாக நடந்த இந்த விஷயம் என்று கூறப்பட்டாலும் பல அரசியல் புள்ளிகளுக்கும், பெரிய வியாபாரிகளுக்கும் ஏற்கனவே இந்த விஷயம் தெரிந்து 8-11-16-க்கு முன்பே புதிய பணத்தை கட்டுகட்டாக பெற்றதற்கான செய்திகள் வெளிவந்துள்ளன.  எப்படி கிடைத்தன அவர்களுக்கு இந்த புது நோட்டு கட்டுகள்?  அரசின் கவனக்குறைவா அல்லது அரசே உடந்தையா?  ஆதாரச் செய்திகள் வெளிவந்த பின்னும் இவர்களின் மீது இதுவரை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படாதது, இந்த கள்ள/கருப்பு பண ஒழிப்புத்திட்டம் வெற்றியடையாதோ என்ற சந்தேகம் ஏற்பட ஆரம்பித்துள்ளது.

அடுத்து நடந்தது...
பணத்தைக் கொடுத்து பணம் வாங்கியது.  10% என்று ஒருத்தன் கூற 20% அல்லது 25% என்று மற்றொருவன் கூற, அட ஏமாந்திட்டேயே 40% வரை போய்க்கொண்டிருக்கிறது என்று எதிர்பட்டவன் கடுப்பேத்திச்செல்ல, தலை சுற்றுகிறது.  இதில் வெட்கக்கேடான விஷயம் என்னவென்றால் இப்படி பணத்துக்கு பணம் மாற்றியவர்களில் பிடிபட்டவர்கள் வங்கி மேலாளர்களும் ஊழியர்களும்தான்.  அடப்பாவிகளா!
பாரதி அன்றே கூற்ச்சென்றானே...
     "படித்தவன் தவறு செய்தால் அய்யோ என்று போவான்"
அய்யய்யோ!!!

அடுத்து நடப்பது...
கள்ள/கருப்பு பணம் ஒழிப்பு திட்டத்தை ஆதரிப்பவர்கள் தேச பக்தி உடையவர்கள், மற்றவர்கள் தேசத்துரோகிகள் என்ற சாயம் பூசுகின்றனர். அடப்பாவிகளா!  இன்றைக்கு ஒரு நாள் கூலி என்று கொத்தனார், கார்பெண்டர், எலக்ட்ரீஷியன், பெயிண்டர், சமையல் மாஸ்டர் வாங்குவதே 500-800 வரை இருக்கின்றது.  பின்னர் தான் சம்பாதித்த காசு செல்லாது என்று இர்வோடு இரவாக கூறப்படும்.  அதை எதிர்ப்பவன் தேசத்துரோகியா?  ஞாயவாங்களே... சற்று சிந்தித்து உங்களின் தீர்ப்பை கூறுங்கள்.
ஒரு உதாரணம் பாருங்கள்:
     ஒரு பெண்ணுக்கு திருமணம்.  அவருக்கு 10 பவுன் நகை போட்டாலே
     இரண்டரை இலட்சம் ஆகும்.  பின்னர் மண்டப செலவு, சாப்பாடு,
     நகை நட்டு, துணிமணிகள், சீர் செனத்தி, இத்யாதி இத்யாதி.  ஆனால்
     திருமண செலவிற்கு அரசு நிர்ணயித்த செலவு வெறும் 2.5 இலட்சம்.
     இதில் திருமணம் முடிக்க முடியுமா ஞாயவாங்களே?!?  இதை எதிர்த்தால்
     தேசத்துரோகியா?
வாழ வழி காட்டுங்கள் என்று கேட்டால் தேசத்துக்காக எல்லையோரத்தில் சாகும் ராணுவ வீரர்களை உதாரணத்திற்கு கூறுகிறீர்கள்.  இது அடுக்குமா?


கள்ளப்பணம் வெளிநாட்டில் அச்சடிக்கப்பட்டு இந்தியாவிற்குள் அனுப்பப் படுவதால், இனி இந்த பணத்திற்கு மதிப்பில்லை என்று கூறி இந்திய அரசு புது பணத்தை புழக்கத்தில் விட்டுள்ளது.  இனி ஏன் பாகிஸ்தானோ பங்களாதேசமோ இந்த புதுப்பணத்தை அச்சடிக்காது?  இதோ சீனா நாம் வங்கிகளில் மாற்றுவதற்கு முன்பே, நம் கைக்கு இந்த 2000 ரூபாய் நோட்டு கிடைப்பதற்கு முன்பே பர்ஸ்ஸில் அச்சடித்து வெளியிட்டுவிட்டது.  இதைபோல அடுத்த சிலபல நாட்களில் வெளிநாட்டினர் இந்த பணத்தையும் அச்சடித்து வெளியிட்டுவிட்டால் பின்னர் மீண்டும் இதே மாதிரி புதிய நோட்டுகளும் செல்லாது... புத்தம்புதிய நோட்டுகள் வெளிவரும் என்று மீண்டும் மீண்டும் அறிவித்துக்கொண்டே இருக்குமா நம் பாரத அரசு?

இந்த நாடுகள்தான் கள்ள நோட்டுகள் அச்சடிக்கின்றன என்ற தகவல் நம்பத்தகுந்தது என்றால் இந்த நாடுகளுக்கு எதிராக என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது நம் அரசால்?  இன்னும் பாகிஸ்தானிலிருந்து கப்பல் கப்பலாக சிமெண்ட்-ஐ இறக்குமதி செய்கிறோமே ஏன்?  அதேபோல பங்களாதேசத்திற்கு நாம் மின்சாரம் அனுப்பிக்கொண்டிருக்கிறோமே ஏன்? ஏன்?  இந்த நாடுகளின் மீது பொருளாதார தடை விதிப்பதை விட்டுவிட்டு இது என்ன சின்னப்புள்ளத்தனமான நடவடிக்கைகள்?

கருப்புப்பணம் என்பது பதுக்கப்பட்ட பணம் மட்டும்தானா?  மேலோட்டமாக பார்த்தால் பண நோட்டுகள் மட்டுமே.  ஆனால் தங்கமாகவும் வெள்ளியாகவும் மாறியுள்ளதே அவை எந்த கணக்கில் சேரும்?  நிலம் அல்லது வீடு வாங்கும் போது மார்க்கெட் மதிப்பு, கவர்ன்மெண்ட் மதிப்பு என்று சொல்லித்தானே நானும் நீங்களும் பத்திரம் பதிவு செய்கின்றோம். அதுவும் கருப்பு பணம்தானே!
நாம் கடைக்கு சென்று ஒரு பொருளை வாங்கும் போது நம்மில் எத்தனை பேர் அதற்கான பில் (Bill) கேட்டு வாங்குகின்றோம்?  அப்படியே நாம் பில் கேட்டாலும் கடைக்காரர் டாக்ஸ் (Tax) 5 முதல் 14 சதம் வரை அதிகமாக வரும் என்று கூறினால், நம்மில் எத்தனை பேர் டாக்ஸ் கொடுத்து பில் வாங்க தயாராக இருக்கின்றோம்?  இதுவும் கருப்பு பணம் உருவாக காரணமே!

ஒரு சின்ன உதாரணம் பார்ப்போம்:
இன்றைக்கு வடமாநிலத்தவர் சிலர் Flask எடுத்துக்கொண்டு தெருத்தெருவாக சுற்றி டீ விற்பதை நாம் அனைவரும் பார்க்கின்றோம்.  அவர்களில் ஒருவரை நான் விசாரித்ததில் கிடைத்த தகவல்.  ஒருத்தர் ஒரு நாளில் ரூ.1300-1500 வரை டீ விற்கின்றார்.  இவரை போல 10-15 பேர் ஒரு வீட்டில் தங்கவைக்கப்பட்டு Flask-ல் டீ போட்டு அனுப்புகிறார் முதலாளி.  சராசரியாக ரூ1000X10பேர்X30 நாள் என்று கணக்கிட்டாலும் மாதம் ஒன்றுக்கு அந்த முதலாளி 3 இலட்சம் ரூபாய்க்கு வியாபாரம் செய்கின்றார்.  குறைந்தது 10% இலாபம் என்றாலும் ஆண்டுக்கு 3.60 இலட்சம்!  வருமானவரி செலுத்துகிறாரா இவர்?

இப்படி இந்தியாவில் Unorganized Sector-ல் பலர் பணம் சம்பாதிக்கின்றனர். உதாரணத்திற்கு மருத்துவர்கள்...இவர்களில் எத்தனை பேர் சரியான வருமானத்தை காட்டுகின்றனர்?  பள்ளி/கல்லூரிகளில் சேர எவ்வளவு டொனேஷன் தருகின்றோம்?  நம் வேலை வேகமாக நடக்க எவ்வளவு இலஞ்சம் தர தயாராக இருக்கின்றோம் நாம்?  இப்படி தவறுகளை நம்மிடமே வைத்துக்கொண்டு கருப்பு பணத்தை ஒழிக்க பிரதமர் என்னத்தான் அதிரடி வைத்தியம் செய்தாலும் நம்மில் ஒவ்வொருவரும் திருந்தாதவரை அரசின் எந்த நடவடிக்கையும் எந்த பயனும் தராது!

கடைசியாக, திட்டம் அறிவிக்கப்பட்டு 13 நாட்கள் ஆனபின்னரும், நாட்டின் நான்கு மெட்ரோபாலிடன் நகரங்களில் ஒன்றான சென்னைக்கு இன்னும் 500 ரூபாய் நோட்டுகள் வந்து சேரவில்லை!  மும்பைக்கு வந்த 500 ரூபாய் நோட்டுகளில் பிரிண்டிங் சரியாக இல்லை.  பல ATM-களில் பணம் இல்லை. கூட்டுறவு வங்கிகள் ரிசர்வ் வங்கியில் கட்டுப்பாட்டில் வராது என்பதால் அவர்களுக்கு பணம் பட்டுவாடா செய்யப்படாததால் கூட்டுறவு வங்கிகள் முடங்கியுள்ளன!

பிரச்சனைக்கு தீர்வு கூறுங்கள் என்று பிரதமரை கேட்டால் அவர் பொதுவெளியில் அழுகிறார்.  நான் உங்களுக்காக உயிர் கொடுக்கவும் தயார் என்று வசனம் பேசி தன்னுடைய 93 வயது தாயை ATM வரிசையில் நிற்க வைத்து Stunt அடிக்கிறார்.

பிரதமர் மோடி அவர்களே, மக்கள் இதையெல்லாம் கேட்கவில்லை.  பொது மக்கள் இன்றும் கருப்பு பணத்திற்கு எதிராக நடவடிக்கை எடுக்க முழு ஒத்துழைப்பு கொடுத்துக்கொண்டிருக்கின்றனர்.
திருமணத்திற்கு 2.5 இலட்சம் மட்டுமே ரொக்கமாக வங்கியிலிருந்து எடுக்கலாம் என்று அரசு அறிவித்தபின் 600-700 கோடிகளில் ஒரு திருமணம் நடந்தது!  அரசு என்ன நடவடிக்கை எடுத்தது?
இந்திய மெடிகல் கவுன்சிலின் முன்னால் தலைவர் கேதன் தேசாய் வீட்டில் வருமானவரித்துறையினர் பல ஆயிரம் கோடி ரொக்கமும் 1500 கிலோ (கிராம் இல்லைங்க... கிலோ... 1500 கிலோ) தங்கமும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டதே, அவர் மீது என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது?
தமிழகத்தில் மூன்று கண்டெய்னர்களில் பணம் பறிமுதல் செய்யப்பட்டதே! அது என்னவானது?

பொதுவாக இந்தியாவில் 25-ஆம் தேதியிலிருந்து 5-ஆம் தேதிக்குள் அனேகமாக சம்பளம் போடப்பட்டுவிடும்.  அப்போதே நம்மில் பலரும் பால் அட்டை, காஸ் சிலிண்டர், மாத மளிகை சாமான், வீட்டிற்கு தேவையான மருந்துகள் என்று அனைத்தையும் வாங்கிவிடுவார்கள் அல்லது கடந்த மாதம் வாங்கிய பொருட்களுக்கு பணம் கொடுத்துவிட்டு இந்த மாதத்திற்கான பொருட்களை வாங்கிவிடுவார்கள்.  எனவே இதுவரை பெரிய அளவில் எந்த விபரீதமும் எந்த வீட்டிலும் ஏற்படவில்லை என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டும்.  வரும் ஒன்றாம் தேதி, நம் கையில் பணம் புரளவில்லை என்றால், நிச்சயமாக ஒரு பிரளயம் நம் வீட்டில் வெடிக்கும்.  அது அடுத்த சில நாட்களுக்குள் வெளியில் வெடிக்க ஆரம்பிக்கும்.  எனவே அரசின் திட்டம் அதற்குள் சரியாக வரையரை செய்யப்பட்டுவிட்டால் எடுத்த காரியம் சுபமாக முடியும்.

இப்படி பல்வேறு விஷயங்களில் அரசால் எடுக்கப்படும் வெளிப்படையான நடவடிக்கைகளை பொருத்தே மக்களின் ஆதரவா அல்லது எதிர்ப்பா என்பதை காலம்தான் பதில் சொல்லும்.